W poprzednich rozdziałach mówiłem przede wszystkim o prawidłowościach rozwojowych (fizjologii) dziecka w poszczególnych okresach jego życia, o pielęgnowaniu i żywieniu dziecka zdrowego. Na końcu rozdziałów traktujących o noworodku i niemowlęciu zamieściłem parę uwag na temat niejako specyficznych chorób dla tego wieku. W tym rozdziale, zgodnie zresztą z życzeniem czytelników, przedstawię wiele chorób i stanów, z którymi możemy się spotkać niezależnie od okresu rozwojowego dziecka, a także w wieku dojrzałym.
Należy zawsze pamiętać o tym, że ta sama choroba może się całkiem inaczej manifestować u noworodka, jeszcze inaczej u dziecka będącego w wieku przedszkolnym i zupełnie inaczej u człowieka dorosłego. To samo zresztą dotyczy rówieśników, którzy w przypadku tej samej choroby będą mieli różne objawy. Jest nawet takie powiedzenie, że każdy choruje na swój sposób. Także postępowanie lecznicze powinno być zawsze dostosowane do konkretnego przypadku.
Chcę tutaj także jeszcze raz mocno podkreślić, że nikomu nie wolno na podstawie wiadomości zawartych w tym rozdziale samemu stawiać diagnozy i prowadzić leczenia bez uprzedniego porozumienia się z lekarzem. Rozdział ten bowiem, jak i cały poradnik, ma na celu jedynie ułatwienie rodzicom i opiekunom dziecka współpracę z lekarzem.

Choroby skóry - Bielactwo

Właściwej przyczyny powstawania bielactwa skóry dotychczas nie znamy. Wiadomo natomiast, że istnieje bielactwo wrodzone i nabyte. W bielactwie wrodzonym możemy mieć do czynienia z całkowitym brakiem barwnika skóry (melanina) i wówczas skóra takiego osobnika robi wrażenie przezroczystej o zabarwieniu czerwonym, włosy i tęczówki oczu są również odbarwione, albo stwierdzamy częściowy brak melaniny i wówczas tylko pewne okolice ciała są odbarwione i miejsca te nazywamy plamami bielaczymi. W bielactwie nabytym, które może wystąpić w każdym okresie życia, istnieje jedynie wadliwe rozmieszczenie barwnika i z tego powodu też występują plamy bielacze. Współczesna medycyna nie zna niestety żadnego skutecznego środka leczącego to schorzenie. Ludzi dotkniętych bielactwem należy chronić przed promieniami słonecznymi, a szpecące nieraz plamy bielacze należy korygować odpowiednimi środkami kosmetycznymi.

Znamiona barwnikowe

Niejako przeciwieństwem bielactwa są znamiona barwnikowe. W bielactwie mieliśmy do czynienia z miejscami pozbawionymi barwnika, tutaj zaś istnieją plamki lub plamy nadmiernej jego ilości. Znamiona barwnikowe nazywamy też czasem mianem znaków piękności. Te małe lub większe skupiska melaniny powstają w wyniku zaburzeń w gospodarce barwnikowej ustroju. Znamiona barwnikowe mogą mieć różne kształty, mogą się pojawić niemal w każdej okolicy ciała, mogą być płaskie lub wypukłe, mogą też mieć różne natężenie barwy. Należy ostrzec, że często drażnione mechanicznie skupiska barwnika mogą ulec zmianom nowotworowym. W zasadzie znamiona, które umiejscawiają się na dłoniach, stopach, narządach rodnych, powinny być usunięte chirurgicznie.

Naczyniaki krwionośne

Niektórzy dermatolodzy nazywają naczyniaki znamionami naczyniowymi. Naczyniaki są to skupiska rozszerzonych nadmiernie naczyń krwionośnych, które mogą występować w skórze jako żywo czerwone plamy, czasem o zabarwieniu lekko wiśniowym, lub też jako twory kuliste, wystające ponad powierzchnię skóry. Jest to schorzenie wrodzone i dlatego można je stwierdzić u noworodka tuż po urodzeniu. Występują one najczęściej na twarzy i karku, a także w innych okolicach ciała. Małe naczyniaki płaskie spotyka się dość często u dzieci i w zasadzie nie budzą one żadnych obaw. Natomiast naczyniaki kuliste i duże, mogą uciskać na różnego rodzaju narządy i zaburzać ich funkcje. Takie naczyniaki muszą być usuwane operacyjnie. W niektórych przypadkach istnienie dużych naczyniaków skóry każe podejrzewać współistnienie naczyniaków w obrębie narządów wewnętrznych.