Onanizm

Onanizm, samogwałt albo masturbacja polega na drażnieniu własnych narządów płciowych. Niejednokrotnie onanizują się niemowlęta, dzieci w wieku żłobkowym, przedszkolnym i szkolnym. Najczęściej jednak uprawia onanizm młodzież w wieku i po wieku pokwitania. Między onanizmem niemowląt i małych dzieci a masturbacją i onanizmem młodzieży istnieją pewne różnice. Otóż małe dzieci onanizują się bez jakichkolwiek wyobrażeń erotycznych — po prostu sprawia to im przyjemność. U małych dzieci powodem pocierania narządów płciowych często jest zakażenie owsikami, zapalenie w obrębie krocza u dziewczynek i napletka członka u chłopców, zaniedbania higieniczne i niestosowny ubiór. U młodzieży onanizm oparty jest na wyobrażeniach erotycznych i wykonywany jest celowo, dla rozładowania napięcia seksualnego.
Onanizm uprawiają zarówno chłopcy jak i dziewczęta. Wśród małych dzieci znacznie częściej onanizują się dziewczynki. Małe dziecko w' czasie uprawiania samogwałtu robi czasem wrażenie "nieobecnego", pręży się, zaciska nóżki, robi się czerwone na twarzy. Objawy te słusznie bardzo niepokoją rodziców i skłaniają ich do szukania porady lekarskiej.
U młodzieży onanizm jest aktem zastępującym stosunek płciowy. Samogwałt uprawia dość dużo młodzieży w okresie pokwitania. Według niektórych badaczy liczba młodzieży uprawiającej w tym wieku onanizm sięga 80—90°. Znane są różne sposoby uprawiania samogwałtu. Dziewczęta używają do tego przedmiotów, które przypominają kształtem prącie męskie, chłopcy onanizują się najczęściej ręcznie, chociaż stosują również inne techniki.
Onanizm jest zjawiskiem przejściowym, a jego uprawianie kończy się najczęściej z chwilą podjęcia normalnego współżycia seksualnego. Wobec powszechności zjawiska i braku objawów patologicznych nie należy traktować onanizmu w wieku pokwitania jako choroby lub zboczenia seksualnego.
Masturbacja często budzi niepokój u samej młodzieży, która słyszała już coś niecoś o szkodliwym jego wpływie na zdrowie itp.
Onanizm uprawiany w sposób nadmierny (wielokrotnie w ciągu dnia) albo publiczny jest patologią i musi zwrócić uwagę lekarza psychiatry. Lekarstwa na onanizm nie ma. Wydaje się, że jedynym momentem, który może wpłynąć na zmniejszenie masturbacji u małych dzieci jest stałe odwracanie ich uwagi od narządów płciowych i zainteresowanie innym zajęciem.
Młodzieży pomaga wyraźnie uprawianie sportów i higieniczny tryb życia. U małych dzieci ważne jest też leczenie owsicy i zakażeń krocza.