Higiena osobista ciężarnej powinna polegać generalnie na dbałości o wzorową ogólną czystość całego ciała, dbałości o uzębienie (leczyć próchnicę), właściwym, pełnokalorycznym, ale nie przesadnym żywieniu. Mycie i kąpiel powinny się odbywać pod prysznicem, a nie w wannie. Nie wolno używać (nigdy) tzw. okrągłych podwiązek do pończoch, co znacznie utrudnia krążenie krwi i sprzyja tworzeniu się żylaków kończyn dolnych. Ubiór powinien gwarantować pełną swobodę ruchów i nie powodować ucisku na brzuch. Wskazane jest noszenie obuwia na niskim obcasie. Nie należy też w czasie ciąży podnosić ciężarów powyżej pięciu kilogramów i wykonywać nadmiernie wyczerpujących prac fizycznych. Kobieta ciężarna powinna także unikać długich i męczących podróży. W żywieniu należy starać się o zwiększenie podaży witamin i soli mineralnych (wapń, fosfor itp.) oraz białka. Zdrowa kobieta ciężarna może poza tym prowadzić normalny tryb życia, uprawiać dostosowaną do swego stanu gimnastykę i wykonywać swe obowiązki domowe. Kobieta pracująca fizycznie oraz zatrudniona na stanowisku pracy szkodliwym dla zdrowia powinna być przeniesiona do lżejszej i bezpiecznej pracy jeszcze przed zajściem w ciążę.
Okres ciąży należy wykorzystać na odpowiednią gimnastykę i masaż brodawek piersiowych, aby w ten sposób ułatwić mającemu się narodzić dziecku ssanie pokarmu, zapoznać się z odpowiednią literaturą traktującą o pielęgnowaniu i żywieniu noworodka, a także przygotowywać pomału dom na przyjęcie dziecka.
Każde bóle brzucha w okresie ciąży, a także krwawienia z dróg rodnych, wysoka temperatura ciała, zmniejszenie się ilości oddawanego w ciągu doby moczu i obrzęki, są natychmiastowym wskazaniem do udania się do lekarza.
Ciąża nie jest przeciwwskazaniem do normalnego życia płciowego. Jedynie na 6—8 tygodni przed rozwiązaniem należy zaniechać stosunków płciowych.
Wielki wpływ na przebieg ciąży ma również atmosfera panująca w domu ciężarnej, a szczególnie stosunek męża do żony, który w tym okresie powinien być szczególnie serdeczny i troskliwy. Mąż powinien współuczestniczyć w radości z powodu prawidłowego rozwoju ciąży i razem z żoną oczekiwać na upragnione przez nich oboje dziecko. Ta zwiększona porcja czułości wobec żony w tym trudnym okresie ułatwi jej noszenie ciąży, a także ze spokojem pozwoli jej oczekiwać na zbliżający się poród.

Poród

Niezależnie od ustalonej daty porodu, istnieją ponadto pewne symptomy mówiące o jego zbliżaniu się. Na dwa tygodnie przed porodem obniża się dno macicy. Kobieta odczuwa to jako wielką ulgę, łatwiej się jej teraz oddycha, kiedy macica nie uciska już na przeponę. Kilka dni przed porodem mogą wystąpić nieregularne i trwające kilka godzin skurcze macicy, które określane są mianem bólów przepowiadających. Mogą się też w tym okresie pojawić zaróżowione upławy z dróg rodnych. Wreszcie następuje rozpoczęcie akcji porodowej, którą dzielimy na cztery okresy.
Okres pierwszy trwa różnie długo. Zależy to między^ innymi od tego, czy jest to poród pierwszy, czy któryś z kolejnych. Wiadomo, że pierwiastki rodzą zawsze dłużej od wieloródek. W pierwszym okresie porodu następuje przygotowanie kanału rodnego matki, tak aby donoszony płód mógł przezeń przejść bez przeszkód. Następuje więc rozwieranie się najpierw ujścia wewnętrznego, a potem ujścia zewnętrznego macicy. Przy pełnym rozwarciu następuje teraz drugi okres porodu, to znaczy przechodzenie płodu przez kanał rodny matki. Rozpoczynają się teraz znacznie silniejsze bóle, niż te, które towarzyszyły okresowi pierwszemu. Są to tzw. bóle parte (kurcze). Zostaje uruchomiony cały potężny mechanizm porodowy, w którym ogromną rolę odgrywają mięśnie macicy, mięśnie brzucha itp. Po którymś z kolei bólu partym w szparze sromowej ukazuje się główka dziecka, a następnie barki, tułów i kończyny. Na sali rozlega się w tym momencie głośny krzyk nowo narodzonego dziecka. Jest to bardzo radosny moment przede wszystkim dla matki, a także dla asystującego przy porodzie personelu medycznego. Po upływie kilku minut lekarz lub położna podwiązują w dwóch miejscach sznur pępowinowy, a następnie przecinają go nożyczkami. W ten sposób następuje definitywne oddzielenie płodu od matki (odpępnienie). Od tego momentu płód zaczynamy nazywać noworodkiem. Poród trwa jednak nadal. Jest to teraz jego trzeci okres, w czasie którego następuje odklejenie się i urodzenie łożyska (popłodu), które spełniło już swoją rolę i przestaje być potrzebne. Po odejściu łożyska następuje okres czwarty, który trwa około 2—4 godzin. W tym czasie następuje silne obkur-czenie się macicy i przez to zatamowanie krwawienia. Wiele osób, które nigdy nie widziały porodu i nagle znajdą się na sali porodowej przerażonych jest tak obfitym krwawieniem podczas porodu. Otóż nie ma powodu do obaw, gdyż nie jest to sama krew, a jedynie spora ilość wód płodowych tylko tą krwią zabarwiona.