Interesowanie się rodziców wynikami w nauce należy do ich obowiązków i nie może polegać tylko na karceniu za niepowodzenia i dwójki. Dziecko dobrze się uczące i zachowujące powinno być nagradzane. Tak samo należy nagradzać udział dziecka w pracach domowych.
Wszelkie uwagi wychowawcze i karcenie dziecka na nic się nie zdadzą, jeżeli nie będzie ono mogło korzystać z dobrego przykładu rodziców i opiekunów dziecka.
Zdarza się np., że zwraca się dziecku uwagę na konieczność mycia zębów, a samemu się zębów nie myje. Żąda się od dziecka kulturalnego zachowania w domu, a samemu robi się awanturę żonie o przesolony obiad itd.
Atmosfera domowa musi sprzyjać rozwojowi i wychowaniu dziecka, musi mu dawać poczucie bezpieczeństwa i ciepła rodzinnego. Są to naprawdę ważne czynniki, warunkujące dobrą naukę i dobre wychowanie człowieka.
Higiena nauczania. Szkoła powinna stworzyć dziecku właściwe warunki do pracy. Klasy powinny być utrzymane w stałej czystości, dobrze oświetlone i systematycznie przewietrzane. Pulpity i siedzenia muszą być dostosowane do wzrostu ucznia, a odległość od tablicy powinna gwarantować wszystkim uczniom dobre widzenie liter i cyfr na niej napisanych. Dziecko nie powinno chodzić w szkole w kapciach.
Każda przerwa w lekcjach musi być wykorzystana na pobyt dzieci na świeżym powietrzu, niezależnie od pogody, z wyjątkiem deszczu i dużego mrozu.
Każdy uczeń musi mieć możność umycia w szkole rąk, a także korzystania z czysto utrzymanej ubikacji, bidetu dla dziewcząt itd.
Lekcje wychowania fizycznego powinny regenerować zmęczoną psychikę dziecka i pomagać w rozwoju fizycznym. W sklepikach szkolnych nie powinno się sprzedawać pączków i ciastek z kremem, lecz owoce, soki itp. Byłoby znakomicie, gdyby w każdej szkole wszystkie dzieci niezależnie od uposażenia ich rodziców mogły zjadać pełnowartościowy obiad, a dzieci, które mają daleką drogę do szkoły — również drugie śniadanie i wypić szklankę mleka. Każde dziecko idące do szkoły powinno zabrać z domu owoce lub obrane, surowe jarzyny. Bardzo duże znaczenie w szkole ma dbałość o higienę psychiczną uczniów.
Dziecko powinno być przez nauczycieli traktowane poważnie i serdecznie. Kulturalne zachowanie must obowiązywać tak samo dzieci, jak i kadrę pedagogiczną. Znaczenie dobrego przykładu jest tutaj jeszcze większe niż w domu. Autorytet nauczyciela nie powinien podlegać dyskusji, ale musi to być autorytet uzyskany rfie przez terror, nakazy i zakazy, lecz przez przyjaźń, serdeczność, zrozumienie psychiki dziecka w tym wieku i wysoką- kulturę osobistą.
Szkoła i dom muszą ze sobą ściśle współpracować, zarówno w sprawach wychowawczych, jak i dotyczących nauki. Na temat higieny nauczania napisano już wiele. Literatura jest tu wyjątkowo obszerna. Nie sposób zatem bardziej szczegółowo omówić tych zagadnień w ramach krótkiego poradnika.
surówki z warzyw albo owoce. Wskazane jest podanie wieczorem ciepłej potrawy jarzynowej, kaszy itp.
Wszystkie posiłki podawane dzieciom muszą być estetyczne i smacznie przyrządzane. Jadłospis należy często zmieniać i urozmaicać. Pełne pokrycie zapotrzebowania kalorycznego dziecka, dbanie o prawidłowy skład pokarmów i regularność poszczególnych posiłków są gwarancją prawidłowego rozwoju dziecka i ułatwiają mu naukę.