Główne zasady higieny

Im dziecko jest starsze, tym bardziej komplikuje się pojęcie pielęgnowania i higieny. W wieku przedszkolnym rosnąca stale samodzielność dziecka doprowadza do tego, że większość czynności higienicznych wykonuje ono samo. Teraz powinniśmy tylko umiejętnie tą samodzielnością kierować i nadzorować.
W wieku przedszkolnym pojęcie higieny znacznie się poszerza. Chodzi teraz o to, aby wszystkie przez nas wpojone zasady higieny stały się u dziecka nawykiem. Osiągnąć ten cel można tylko wówczas, kiedy wszystkie czynności higieniczne będzie dziecko wykonywało systematycznie. W wychowaniu higienicznym powinno nam też pomagać przedszkole, umiejętnie egzekwujące te same poprawne zasady, które obowiązują w domu i odwrotnie. Tylko zasada ciągłości i współpracy może przynieść pożądane rezultaty.
Duże znaczenie ma w tym wieku dobry przykład dorosłych. Musimy więc sami niejako demonstrować częste mycie rąk, zębów całego ciała itp. To samo musi robić przedszkolanka.
Kąpiel i mycie. W tym wieku powinno się kąpać dziecko 1—2 razy w tygodniu. Codziennie wskazany jest prysznic — dokładne umycie całego ciała. Wieczorem dziecko myje się w ciepłej wodzie, rano w zimnej, to znaczy o temperaturze pokojowej. W ciągu dnia dziecko powinno myć wielokrotnie ręce, a już zawsze po wyjściu z ubikacji, przed każdym posiłkiem. Szczególnie należy zwracać uwagę na dokładne mycie i wyczesywanie głowy. Przebywanie dziecka w dv*tch skupiskach oraz stały bezpośredni kontakt z innymi dzjBfci może bowiem przy nieprzestrzeganiu higieny głowy d|^»wadzić u wszystkich dzieci do wszawicy, co jest szczególn^^Łeprzy-jemne zarówno dla dziecka, jak i matki, i przedszkola.
Nieprzestrzeganie częstego mycia rąk może z kolei oprowadzić do zakażenia się świerzbem, równie nieprzyjemną i niejako "wstydliwą" chorobą skóry jak wszawica, a także do zakażenia się pasożytami jelitowymi. .
Podczas kąpieli i mycia powinniśmy nauczyć zarówno dziewczynki jak i chłopców właściwej higieny narządów płciowych.
Jak mało zwraca się uwagi na higienę narządów płciowych mógłbym powiedzieć bardzo wiele na podstawie wieloletniej własnej obserwacji w gabinecie lekarskim. Poza znaczeniem, estetycznym dbałość o higienę narządów płciowych podyktowana jest również i tym, że za obiega się w ten sposób zakażeniom układu moczowego, które stanowią w tej chwili trudny problem leczniczy.
O myciu zębów i higienie jamy ustnej wspominałem juz w poprzednim rozdziale. Pisałem, że próby nauki myci© zębów można rozpocząć już po 2 roku życia dziecka. Po trzecim roku dziecko powinno już myć zęby systematycznie, szczoteczką i w ciepłej wodzie, po każdym posiłku (lub przynajmniej płukać), a minimum dwa razy dziennie, tj. rano i wieczorem Od początku nauki mycia zębów należy zwracać uwagę na to, aby
dziecko wykonywało ruchy szczoteczką zarówno poziome, jak i pionowe, a także, aby nauczyło się płukać jamę ustną.
Należy też zwracać dziecku uwagę na to, aby nigdy nie dotykało oczu brudnymi rękoma, żeby ich nie pocierało, nie dłubało w nosie, nie wkładało rąk do buzi. Trzeba dopilnować, ażeby w czasie rysowania, czy oglądania obrazków w książce nie robiło tego "nosem", to znaczy, aby odległość pomiędzy oglądanym przedmiotem a wzrokiem wynosiła około 30 cm.