Język przyrośnięty

Pewna liczba dzieci rodzi się z tzw. przyrośniętym językiem. Sprawa polega na tym, że cienka błonka zwana wędzidełkiem języka, łącząca dno jamy ustnej z językiem, jest u tych dzieci znacznie krótsza, niż to bywa normalnie. Skrócenie wędzidełka może utrudniać ssanie i wysuwanie języka, a w przyszłości mowę. Stan ten nie wymaga zazwyczaj żadnego leczenia. W skrajnych tylko przypadkach trzeba podciąć wędzidełko. Zabieg taki może wykonać lekarz ambulatoryjnie.

Język geograficzny

Stanowi cechę wrodzoną. Na języku widoczne są białosza-rawe wzniesienia uformowane w różne kształty (stąd taka nazwa). Stan ten nie wymaga żadnego postępowania leczniczego, nie należy go mylić z tzw. obłożeniem języka, które występuje w niektórych chorobach przewodu pokarmowego.

Przepukliny

Przepukliną nazywamy miejsce, w którym nastąpiło rozejście się włókien mięśniowych. W miejscach tych można zauważyć uwypuklenie skóry w postaci miękkiego guza. U niemowląt mamy najczęściej do czynienia z przepuklinami w okolicy pępka i pachwin. Rodzice stwierdzając tego rodzaju zmianę powinni się udać z dzieckiem do lekarza.

Choroby przewodu pokarmowego

Brak apetytu. Wiele matek odwiedzających poradnie dla dzieci twierdzi, że ich dzieci "nic nie jedzą" już od dłuższego czasu i w ogóle nie mają apetytu. Gdy jednak pediatra zważy dziecko, które rzekomo nic nie je, to okazuje się, że ma ono nie tylko wagę prawidłową w stosunku do swego wieku, ale nawet znacznie ją przekroczyło. Dzieje się tak dlatego, że ogromna większość matek tylko dziecko "pulpecik" uważa za okaz zdrowia, a taki stan dziecka za dobrze świadczący o jego matce.
Są jednak dzieci, które rzeczywiście cierpią na uporczywy lub przejściowy brak apetytu. Uporczywy brak apetytu jest przede wszystkim spowodowany przewlekłymi chorobami infekcyjnymi, chorobami pasożytniczymi oraz stale popełnianymi błędami w żywieniu dziecka. W tych przypadkach należy leczyć chorobę podstawową.
Przejściowy brak łaknienia występuje w zachorowaniach ostrych, takich jak np. choroby zakaźne wieku dziecięcego, stan "przeziębieniowy", a także z powodu drobnych błędów popełnianych w żywieniu niemowląt. Czasem nawet wprowadzenie nowej potrawy do jadłospisu dziecka albo tylko zmiana smaku tej samej potrawy mogą spowodować przejściowy brak apetytu. W tych przypadkach wystarczy naprawić popełniony błąd kulinarny.
Jeżeli jednak mimo to niemowlę nadal nie chce jeść i traci na wadze, trzeba niezwłocznie poradzić się lekarza. We wszyst-i kich przypadkach braku apetytu u niemowląt trzeba uregulować; ich tryb życia, regularnie karmić, dbać o właściwy jakościowo i ilościowo dobór pokarmów, dużo przebywać z dzieckiem nfl powietrzu i przestrzegać wszystkich podstawowych zasad higienj Chciałbym jeszcze dodać, że nie ma żadnych cudownych lekóS na apetyt. Na sukces można liczyć tylko w tych wypadkacM kiedy uda nam się znaleźć i zlikwidować przyczynę braku apetytu.
Wymioty. Wymioty są jednym z najczęściej występujących objawów chorobowych u dzieci, szczególnie w wieku niemowlęcym. Jest to zawsze objaw bardzo niepokojący rodziców i skłaniający ich do szukania pomocy lekarskiej. Noworodki i małe niemowlęta bardzo często "ulewają" pokarm. Dzieje się to najczęściej przy zmianie ich pozycji ciała. Ulewanie pokarmu nie ma znaczenia chorobowego. Jeżeli jednak niemowlę ulewa stale duże ilości pokarmu i nie przybiera właściwie na wadze, to trzeba koniecznie sprawę tę skonsultować z lekarzem.
Poza ulewaniem wszystkie inne rodzaje wymiotów są u nie-1 mowlęcia objawom chorobowym i wymagają postępowania leJ karskiego.