Łóżeczko dziecka powinno być tak skonstruowane, aby można je było dezynfekować, aby zapewniało pełną funkcjonalność i wygodę dziecku i matce. Powszechnie używa się łóżeczek drewnianych, a także wiklinowych (takie, jakie są w handlu). Materacyk powinien być zrobiony z trawy morskiej lub włosia — gładki i odpowiednio sprężysty. Na materacyk kładziemy folię, podkład i prześcieradło. Do okrycia dziecka najlepiej nadaje się lekka kołderka w poszewce lub powleczony kocyk. Poduszki pod głowę nie stosuje się. Pościel należy zmieniać codziennie, a nawet częściej, jeżeli zajdzie taka potrzeba. W okresie noworodkowym nie należy zawieszać w łóżeczku zabawek.
Ubranie noworodka. Bieliznę osobistą dziecka zmieniać należy przynajmniej raz dziennie, najlepiej zaraz po kąpieli. Zmiana bielizny i przewijanie dziecka odbywa się na specjalnie do tego celu przygotowanym stoliku lub na stole w pobliżu łóżeczka. Ubranie noworodka powinno być wygodne, nie krępujące ruchów, lekkie, a równocześnie odpowiednio ciepłe, stosowne do temperatury otoczenia. Pamiętać trzeba, że przegrzanie dziecka jest równie szkodliwe, jak nadmierne oziębienie. Najpierw na gołe ciało noworodka nakładamy płócienną, tetrową lub batystową koszulkę zapinaną z tyłu. Na koszulkę kładziemy flanelowy kaftanik. Dziecka nie należy ubierać w bieliznę ze sztucznych włókien ani nakładać na gołe ciało ubranek z wełny. Stylon nie przepuszcza powietrza, a wełna może podrażnić delikatną skórę dziecka. Koszulę i kaftanik podwija się na wysokość pępka, aby nie ulegały zmoczeniu. Poniżej koszulki zawijamy noworodka w pieluszkę z tetry, na którą możemy jeszcze nałożyć pieluszkę flanelową.
Technika przewijania dziecka ma duże znaczenie pielęgnacyjne: na stole układamy złożoną w trójkąt pieluszkę, tak aby jeden róg zwrócony był w stronę osoby przewijającej; dwa pozostałe rogi pieluszki skierowane są na boki. Róg pieluszki zwrócony w naszą stronę wkładamy teraz między nóżki dziecka, a dwa rogi boczne owijamy dookoła tułowia, nieco poniżej sutków dziecka. Dla ochrony stawów biodrowych umieszczamy między nogami złożoną pieluszkę, która powoduje korzystne, szerokie rozstawienie nóżek. Tak ubrane dziecko kładziemy do łóżeczka i nakrywamy kołderką lub kocykiem.
Rzecz jasna, noworodek, który ma werandować lub iść na spacer musi być ubrany cieplej. Można w takich przypadkach korzystać z becika, pod warunkiem, że nie jest on wykonany z pierza (najlepiej jak będzie to śpiwór). W mieszkaniu, w normalnej temperaturze, nie zakładamy na główkę czapeczki ani nie okrywamy główki pieluszką. Czapeczkę należy zakładać wówczas, kiedy wybieramy się na spacer lub do werandowania. Brudne pieluszki i kaftaniki umieszczamy w osobnym pojemniku (pieluszki wrzucamy do plastykowego wiaderka z przykrywką). Nigdy nie należy pieluszek ani bielizny dziecka kłaść na podłodze. Bielizna i pieluszki powinny być w czasie prania gotowane, a po wysuszeniu — prasowane żelazkiem i przechowywane w zamkniętym pojemniku. Do prania należy używać tylko takich środków, które nie podrażnia skóry dziecka (np. Cypisek). W handlu można także nabyć pieluszki do jednorazowego użycia. Mają one oprócz zalet także i wady. Do zalet zaliczyć trzeba przede wszystkim to, że nie potrzeba ich prać oraz to, że są jałowe, co w dużym stopniu chroni dziecko przed infekcją krocza. Ich mankamentami są: stosunkowo wysoka cena oraz niedoskonałość produkcyjna powodująca ich nadmierną sztywność i szorstkość, co może łatwo doprowadzić do otarcia naskórka i wtórnych infekcji. Z tych względów pieluszki te można dopiero stosować bez obaw u starszych niemowląt. Tego typu pieluszki pochodzące z importu, np. z Austrii, są doskonałe i można je stosować już w okresie noworodkowym.