50. Różne rozwiązania. Kto może zapewnić dzieciom to, co normalnie dają
kochający rodzice — uczucie, solidne wychowanie, wrażliwość na ich problemy
i radość z postępów?

Najlepszym rozwiązaniem są nie zachodzące na siebie rozkłady zajęć matki
i ojca, umożliwiające im pracę w pełnym wymiarze godzin i jednocześnie
przebywanie jednego lub drugiego w domu przez większą część dnia. Można to
zorganizować z łatwością w przypadku rodziców zatrudnionych w przemyśle,
którzy pracują wtedy na różne zmiany, lub gdy jedno czy oboje rodzice są
studentami, nauczycielami, agentami ubezpieczeniowymi, mają wolny zawód
artysty czy pisarza. Również pielęgniarki, lekarze, pracownicy socjalni i inni
specjaliści nierzadko mogą znaleźć pracę w nietypowych godzinach. Gdy rodzice
nie mogą się dokładnie wymieniać przy dziecku, powinni zaangażować na
pozostałe godziny odpowiednią opiekunkę. Oczywiście zasadnicze znaczenie ma
fakt, że obydwoje rodzice śpią w domu i że można czasem rano widzieć naraz
i ojca, i matkę.

Inne rozwiązanie to praca jednego lub obydwojga rodziców w niepełnym
wymiarze godzin przez 2 lub 3 lata, dopóki dziecko nie pójdzie na pół lub 2 / 3
dnia do przedszkola lub ośrodka opieki dziennej.

Idealną opiekę zapewni ktoś z rodziny, z którym rodzice mają świetne
kontakty, z tym że nie jest teraz oczywiście łatwo o blisko mieszkających
krewnych, chętnych ponadto do przyjęcia na siebie tak wielkiej odpowiedzialnoś
Niektórzy pracujący rodzice zatrudniają pomoc domową czy opiekunkę,
która zajmuje się niemowlęciem czy małym dzieckiem w ciągu dnia. Jeżeli jest to
większa część dnia, ta właśnie osoba może niewątpliwie wywierać najistotniejszy
wpływ na rozwijającą się osobowość dziecka. Rodzice powinni więc szukać
kogoś, kto okaże dziecku tyleż prawie uczucia, zainteresowania, wrażliwości
i troski, co oni.


51. System dziennej opieki rodzinnej. Mniej kosztowne niż opiekunka dochodząca
czy mieszkająca we wspólnym gospodarstwie, a teoretycznie nawet rozsądniejsze,
jest powierzanie dziecka w ciągu dnia innej matce, która nie próbuje jednak
opiekować się większą liczbą dzieci niż 4 poniżej 5 roku życia i 2 poniżej 2 roku
życia, włączając w to jej własne. W niektórych miastach działają społeczne
poradnie rodzinne, które rekrutują i nadzorują rodziców przyjmujących dzieci na
dzienną opiekę. To daje dodatkową gwarancję, że tacy rodzice są odpowiednimi
ludźmi. W innych miastach przedsiębiorczy i pomysłowi rodzice we własnym
zakresie organizują wspólnie ośrodek dziennej opieki rodzinnej lub małą sieć
takich ośrodków. Niektórzy wolą taki układ, w którym dwie osoby mają pod
opieką w warunkach domowych nie więcej niż 8 nieco starszych dzieci i nie więcej
niż 4 dzieci poniżej 2 roku życia. Dwie osoby czują się pewniej, jedna mogłaby
być zdeprymowana połączeniem dużej odpowiedzialności z brakiem towarzystwa
innych dorosłych.

Nadzorowana dzienna opieka rodzinna różni się w sposób radykalny od
rozpowszechnionego zwyczaju przyjmowania pod prywatną opiekę dowolnej
liczby niemowląt i małych dzieci, wyłącznie w celach zarobkowych, bez nastawiania
się na zaspokajanie potrzeb dzieci.

Rodzice — zanim zdecydują się na długoterminowy układ o tak doniosłym
znaczeniu — powinni zadać sobie ten trud i bacznie poobserwować, przez okres
kilku tygodni, jak przyszła opiekunka czy matka działająca w ramach dziennej
opieki rodzinnej zajmuje się własnym dzieckiem i cudzymi, powierzonymi jej
pieczy.